变量对象中提到,当查找变量的时候,会从当前上下文的变量对象中查找,如果没有找到,就会从父级(词法层面的父级)执行上下文的变量对象中查找,一直找到全局上下文的变量对象,也就是全局变量。这样由多个执行上下文的变量对象构成的链表就是作用域链
    在Javascript中,函数的作用域在函数定义的时候就决定了,这是因为函数有一个内部属性[[scope]],当函数创建的时候,就会保存所有父变量对象到其中,也可以理解为[[scope]]就是所有父变量对象的层级链,但是注意:[[scope]]并不代表完整的作用域链
    举个例子:

    1. function foo() {
    2. function bar() {
    3. ...
    4. }
    5. }
    6. // 函数创建时,各自的[[scope]]为
    7. foo.[[scope]] = {
    8. globalContext.VO
    9. }
    10. bar.[[scope]] = {
    11. fooContext.AO,
    12. globalContext.VO
    13. }

    当函数激活时,进入函数上下文,创建VO/AO后,就会将活动对象添加到作用域链的前端
    这时候执行上下文的作用域,我们命名为Scope:

    1. Scope = [AO].concat([[Scope]])

    这时候作用域链就创建完毕了
    下面由一个例子来分析作用域链的变量对象的创建过程

    1. var scope = 'global scope'
    2. function checkscope() {
    3. var scope2 = 'local scope'
    4. return scope2
    5. }
    6. checkscope()

    1、checkscope函数被创建,保存作用域链到内部属性[[scope]]

    1. checkscope.[[scope]] = {
    2. globalContext.VO
    3. }

    2、执行checkscope函数,创建checkscope函数执行上下文,checkscope函数执行上下文被压入执行上下文栈

    1. ECStack = [
    2. globalContext,
    3. checkscopeContext
    4. ]

    3、checkscope函数并不立刻执行,开始做准备工作,第一步:复制函数[[scope]]属性创建作用域链

    1. checkscopeContext = {
    2. Scope: checkscope.[[scope]]
    3. }

    4、用arguments创建活动对象,随后初始化活动对象,加入形参、函数声明、变量声明

    1. checkscopeContext = {
    2. AO: {
    3. arguments: {
    4. length: 0
    5. },
    6. scope2: undefined
    7. },
    8. Scope: checkscope.[[scope]]
    9. }

    5、将活动对象压入checkscope作用域顶端

    1. checkscopeContext = {
    2. AO: {
    3. arguments: {
    4. length: 0
    5. },
    6. scope2: undefined
    7. },
    8. Scope: [AO, [[scope]]]
    9. }

    6、准备工作做完,开始执行函数,随着函数的执行,修改AO的属性值

    1. checkscopeContext = {
    2. AO: {
    3. arguments: {
    4. length: 0
    5. },
    6. scope2: 'local scope'
    7. },
    8. Scope: [AO, [[scope]]]
    9. }

    7、查找到scope2的值,返回后函数执行完毕,函数上下文从执行上下文栈中弹出

    1. ECStack.pop()
    2. ECStack = {
    3. globalContext
    4. }

    :::info 本文档内容引用自冴羽大大的博客:传送门 :::